|
De jaarlijkse Euroweek vond dit jaar plaats in Slowakije. Een land ten zuiden van Polen en ten noorden
van Hongarije. En links daarvan zitten Tsjechië en Oostenrijk. We waren er geen van allen eerder geweest.
Het was een week vol ervaringen, kennismakingen, gezelligheid en culturen. We waren te gast op Gymnázium
Jána Hollého in Trnava. Een stad zo'n 50 kilometer boven Bratislava.
Zaterdag 26 september vertrokken we vroeg in de ochtend naar Schiphol. We zouden de vlucht naar Praag
nemen en daarna overstappen op de vlucht naar Bratislava, de hoofdstad van Slowakije. Het vliegveld van
Bratislava was ontzettend klein. We werden opgehaald door een leraar van de school. We zouden afgezet
worden op een pakeerplaats waar onze gastgezinnen stonden te wachten. Volgens mij was dit het spannendste
moment van de hele week. Bij wie zouden we te gast zijn? Ik had werkelijk geen idee hoe mijn gastmeisje
eruit zag. Eén voor één werden we meegenomen en zouden het eerste weekend met hen doorbrengen, het programma
begon namelijk pas maandagochtend.
Die maandag begon de Euroweek met een officiële opening in het universiteitsgebouw. In een feestelijke
optocht liepen alle deelnemende landen daarheen. Het was een lange openingsceremonie met van alles erop
en eraan. Dansacts, muziekstukken, een toneelstuk en nog veel meer. Toen het uiteindelijk afgelopen was,
gingen we naar de school om ons voor te bereiden op het 'International Buffet'. Ieder land presenteert
hier 'Traditional Food'. Wij presenteerden natuurlijk kaas, pepernoten, speculaas en andere Hollandse
kost. Dit was één van de hoogtepunten. Om de beurt gingen we de tafels langs om wat lekkers van de andere
landen te proeven. Sloveense cake en Belgische chocolade waren mijn favoriet. En toen het programma
van die dag afgelopen was, ging het in de kroeg verder. Na het avondeten op school of thuis trokken we
er gezamelijk op uit. Het uitgaansleven begint er vroeg en eindigt dan ook al rond een uur of twaalf.
De volgende dag hadden we workshops en in de middag 'Program of participating countries on Trinity Square'.
Elk land moest zich vertegenwoordigen met een dans, liedje of toneelstuk op het plein van Trnava. We
hadden ons verkleed als trouwe oranjefans en zongen het liedje '15 miljoen mensen'. Het laatste couplet
hadden we vertaald in het Engels. Het was ontzettend spannend, maar het was toch ook snel voorbij! Dit
was mijn hoogtepunt van de week. We hadden de grootste lol, iedereen wilde met die gekke Nederlanders
op de foto! Het was heerlijk weer, zo'n 25 graden. Met een ijsje genoten we van de optredens van alle
andere landen. We vonden de Oostenrijkers het beste.

Woensdag gingen we naar Bratislava. De stad had een gezellige en authenthieke kern. De oorspronkelijke
stadspoorten geven weer dat Bratislava eigenlijk een heel klein stadje was. De volgende dag gingen we
naar Modra naar een tradionele pottenbakkerij. Daarna naar een bekend kasteel. Die dag maakten we vooral
contact met de Finse meiden.
Vrijdag -de laatste dag- was het 'Euroweek Sports Olympiade for Students'. Je kon kiezen uit 4 sporten:
'streetball' (soort van basketbal, maar dan met één basket),'table tennis', 'volleyball' en 'non-tradional'
(springtouwen, stelten lopen en bal werpen). De teams waren allemaal gemixt waardoor we nog meer contact
maakte met andere leerlingen. Omdat ik als enige bij de non-tradional zat, leerde ik nieuwe mensen kennen.
Na afloop maakten we nog een groepsfoto. Een uur later werden de winnaars bekend gemaakt en Nederland
kwam op de 5e plaats van non-tradional. Best goed vond ik!
Vanaf nu hadden we vrije tijd tot de officiële afsluiting van de Euroweek: eerst een concert in het universiteitsgebouw,
daarna uitreikingen van de Sports Olympiade, toespraken, een heerlijk buffet en tenslotte een eindfeest
in een sportzaal (denk: Grease, HSM). Samen vormden we een groep waarvan het leek alsof we elkaar al
jaren kenden. Iedereen danste met elkaar. Na afloop trok bijna de hele groep de kroeg in om het feest
voort te zetten.
That was it. We vertrokken zaterdag 3 oktober om 11 uur naar het vliegveld. Best triest eigenlijk, maak
je op het eind nog nieuwe vrienden, moet je alweer afscheid nemen. Ik kon het op het eind heel goed vinden
met een Fins meisje, maar we wisten beiden zeker dat we elkaar nooit meer terug zouden zien.
Al met al was dit een fantastische week. Je leerde de gewoontes en de mensen kennen van Slowakije. Wist
je dat iedereen in huis met sloffen loopt? We hadden de grootse lol met het elkaar leren van woorden.
Ik kan bijvoorbeeld 'hallo', 'hoe gaat het', 'goed' en 'smakkelijk eten' zeggen in het Slowaaks. Je maakte
nieuwe contacten en je bouwt vooral een leuke band op met de Dutch Delegation onderling.
Mede namens de andere Euroweek-gangers 2009: Laura Klomp (v5e), Danique Verweij (v6b), Lobke Blom (v6c),
Jana Vuksic (h5a), Zoë Buist (v5e), Stefan Kimenai (v5a) en Marlieke Dietz (v6b),
Robyn Noldus (h5a)
|